| Strona Startowa |
| AKTUALNOŚCI |
| WYDARZENIA |
| O NAS |
| nasze publikacje |
| świat fotografii |
| Ankieta |
| PORADY |
| firmy zaprzyjaźnione |
| Ciekawe Miejsca |
| PORADY - Drzewa i krzewy iglaste |
|
|
|
|
Są specyficzną grupą roślin, większość z nich to gatunki zimozielone. Jest to ich wielką zaletą, ale jednocześnie wpływa na wymagania siedliskowe. Generalnie lepiej rosną i zimują przy wysokiej wilgotności powietrza i osłonie przed wysuszającymi wiatrami zimowymi. Gatunki i odmiany znacznie różnią się miedzy sobą, dlatego kupując rośliny trzeba uwzględnić lokalne warunki siedliskowe i decydować się na takie, które będą je dobrze znosiły. Należy przy tym brać pod uwagę wrażliwość na mróz i suszę oraz wymagania glebowe i świetlne (tolerancja na zacienienie lub nasłonecznienie).
Mrozoodporność w dużym stopniu jest cechą wrodzoną, ale przezimowanie zależy również od stanowiska. W miejscu osłoniętym od wiatrów zimowych, wśród starego drzewostanu można sadzić szereg odmian o niepełnej odporności, przemarzających w gorszych warunkach. Do najbardziej mrozoodpornych należą: świerk kłujący (Picea pungens), świerk serbski (P. omorika), kosodrzewina (Pinus mugo), sosna czarna (P. nigra) oraz większość odmian jałowca pospolitego (Juniperus communis) i jałowca pośredniego (J. media). Bardziej wrażliwe są odmiany cyprysika Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) i cyprysika tępołuskiego (Ch. obtusa), które powinny mieć specjalnie dobrane stanowisko. Na ubogich i suchych glebach świetnie dają sobie radę: jałowiec pospolity (J. communis), sosna czarna (P. nigra) i kosodrzewina (P. mugo). \r\nW miejscach zacienionych dobrze rosną np.: choina (Tsuga), cis (Taxus), mikrobiota (Microbiota) i cyprysik tępołuskowy (Ch. obtusa). \r\nPełnego nasłonecznienia wymagają odmiany o igłach zabarwionych na kolor żółty lub niebieski, gdyż wtedy w pełni się wybarwiają. Pełnego światła potrzebują również wszystkie jałowce, większość świerków i sosen. Dzięki bardzo zróżnicowanemu pokrojowi i barwie igieł, iglaste znajdują wszechstronne zastosowanie i umożliwiają piękną kompozycję każdego ogrodu. a) p o k r ó j:
Żywopłoty (cięte lub nie) mogą być tworzone z wielu roślin iglastych. Cięcia wymagają odmiany o luźnym pokroju np.: żywotnik zachodni (Th. occidentalis) i jej odmiana Brabant, choina kanadyjska (Tsuga canadensis), cis pospolity (Taxus baccata). Mogą, ale nie muszą być cięte gatunki i odmiany o zwartym sztywnym wzroście np.: cis pośredni (T. Media) odm. Hillii i żywotnik zachodni (Th. occidentalis) odm.: Smaragd, Wagneri, Holmstrup.
Istnieje szereg gatunków i odmian uniwersalnych, nadających się zarówno do sadzenia pojedynczo jak i grupowo oraz do formowania np.: cis pospolity (T. baccata), choina (Tsuga) i modrzew (Larix). Materiał roślinny warto nabywać w renomowanych szkółkach i centrach handlowych, gdyż wzrost posadzonych roślin w dużym stopniu zależy od ich jakości. Sprzedawane rośliny powinny mieć bogaty system korzeniowy, co uzyskuje się poprzez częste przesadzanie w szkółce. Korzenie roślin w pojemnikach powinny tworzyć delikatny splot w zetknięciu ze ścianami pojemnika. b) s a d z e n i e: Przed sadzeniem nie należy dodawać żadnych nawozów mineralnych. Do dołka, do którego sadzimy rośliny, wskazane jest dodanie torfu, próchnicznej ziemi ogrodowej lub kompostu. Zaraz po posadzeniu rośliny trzeba bardzo obficie podlać i przez następne dwa tygodnie nie podlewać, a jedynie zraszać. Dobrze jest wyściółkować gleby dookoła posadzonej rośliny (najlepiej kompostowaną korą iglastych). Ściółka zapobiega wzrostowi chwastów, zachowuje wilgotność i strukturę gleby.
c) p i e l ę g n a c j a:
|